ดาวสุข

posted on 31 Jan 2011 01:24 by atchari in Diary
เวลาที่แหงนหน้ามองฟ้ายามค่ำคืน เคยถามตัวเองมั้ยว่ากำลังมองหาอะไร ความมืด ดวงดาว พระจันทร์ หรือพวกสัตว์ที่ชอบออกหากินในเวลากลางคืน
 
สมัยเป็นเด็กน้อย ฉันชอบมองหาดวงดาว ชอบนั่งรอ ยืนรอ ขอให้มีดาวสักดวงหล่นลงมา เพราะคำบอกเล่าที่ว่า...ถ้าอธิษฐานขอพรตอนดาวตก พรที่ขอจะเป็นจริงสมปราถนา ในตอนนั้นฉันจริงจังมากเคยแม้แต่กระทั่งชวนพี่ชายออกไปนอนรอดาวที่หน้าระเบียงบ้าน รอแล้วรอเล่าบางทีรอจนหลับไปก็มี แต่น่าแปลกที่คำอธิษฐานในตอนนั้น...ฉันในวันนี้กลับจำมันไม่ได้ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าที่เคยยืนหลับตาประสานมืออธิษฐานเป็นนานสองนาน มันเคยประสบผลสำเร็จบ้างหรือเปล่า จำได้แต่ว่าภาพของดวงดาวที่กำลังร่วงหล่นพุ่งหลาวลงจากฟ้าแล้วหายวับไปเป็นอย่างไร
 
ช่วงหยุดปีใหม่ ฉันได้มีโอกาสกลับไปเยี่ยมบ้านที่ต่างจังหวัดในรอบปี อยู่ที่บ้านต้องตื่นแต่เช้าตั้งแต่ฟ้ายังไม่ทันสว่าง เพื่อให้ทันเวลาที่พระท่านออกเดินบิณฑบาตร คงเพราะเป็นช่วงหน้าหนาวกระมัง ท้องฟ้ายามเช้าแม้จะเป็นเวลาหกโมงกว่าแล้วก็ยังคงดำสนิท ถ้าเงยหน้าขึ้นมองจะเห็นแสงของดาวแทนที่จะเห็นแสงแรกจากดวงอาทิตย์ ฉันทำกิจวัตรนี้ทุกวันตอนอยู่ที่บ้าน และทุกครั้งที่มีโอกาสได้มองฟ้า ตาของฉันเป็นต้องมองหาเหล่าดวงดาวด้วยความเคยชิน
 
ไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือเปล่า ว่าจำนวนดวงดาวที่บ้านมันมีมากกว่าจำนวนดาวที่เคยเห็นที่กรุงเทพฯ (แต่อาจจะน้อยกว่าที่ท้องฟ้าจำลองนะ :)) และแสงของดวงจันทร์ที่บ้านก็ยังส่องแสงพราวดูสว่างกว่าแม้จะเหลืออยู่ไม่เต็มวง
 
ฉันมักจะเห็นดาวดวงหนึ่งส่องแสงอยู่ไม่ห่างจากพระจันทร์มากนัก ด้วยความสงสัยในวันหนึ่ง ฉันก็เลยเอ่ยปากถามชื่อดาวเอาจากพ่อ พ่อบอกว่ามันคือดาวศุกร์ อืม...ฉันคิดว่าฉันเคยรู้จักมันเมื่อตอนเป็นเด็ก...ฉันคิดว่า ฉันจำได้
 
ดาวศุกร์...คำว่าศุกร์กับสุขออกเสียงเหมือนกันแต่ความหมายกลับต่างกันลิบ แต่ในใจฉันตอนนั้นก็พลันนึกถึงคำว่า ดาวสุข ขึ้นมาทันที คิดๆ แล้วก็ตลกดีเหมือนกัน
 
วันหยุดสุดท้ายฉันใช้เวลาเกือบทั้งคืนอยู่บนรถทัวร์เพื่อเดินทางกลับเข้ามาที่กรุงเทพฯ ยังคิดอยู่ว่าความรู้สึกสุขใจที่เคยมี เหมือนเมื่อตอนอยู่ที่บ้านจะตามฉันมาถึงที่กรุงเทพฯ บ้างหรือเปล่า แต่ภาพที่เห็นยามเช้าตรู่ผ่านทางกระจกบนรถทัวร์ ทำให้ฉันรู้ทันทีว่าความสุขนั้นยังคงติดตามฉันกลับมา
 
ภาพที่เห็นคือจุดสว่างเล็กๆ ลอยเด่นอยู่กลางกระจกรถ ไม่ว่ารถคันนี้จะแล่นเดินหน้าไปเร็วแค่ไหน จะเลี้ยวเอียงตัวไปกี่องศา จุดสว่างนั้นก็ยังคงลอยตามมาด้วยระดับความเร็วและองศาที่เท่ากัน ใช่แล้ว! จุดสว่างนั้นคือภาพของดวงดาว ดาวดวงเล็กๆ ซึ่งฉันเองก็ไม่รู้ว่าจะใช่ ดาวศุกร์ ดวงที่เคยถามพ่อเมื่อวันนั้นหรือเปล่า แต่ที่แน่ๆ มันคงเป็นดาวสุข เพราะเพียงแรกเห็นฉันก็อดยิ้มรับให้กับแสงเล็กๆ ของมันไม่ได้ ซ้ำยังคิดเข้าข้างตัวเอง ว่าตอนนี้ฉันมีดาว(แห่งความ)สุขเป็นของตัวเองแล้ว
 
ทุกวันนี้ทุกครั้งที่ฉันมองขึ้นฟ้ายามค่ำคืน ตาของฉันก็ยังคอยแต่ มองหาดาวอยู่เสมอ ถ้าวันไหนโชคดีฉันก็จะมองเห็นดาวสุขว่ามีอยู่หลายดวง ไม่ว่าดาวพวกนั้นจะมีชื่อเรียกว่าอะไร แต่ใจฉันมักจะเรียกไปหมดซะทุกดวงว่าเป็นดาวสุขเสมอ จริงอยู่ที่ดาวศุกร์มีเพียงแค่ดวงเดียว แต่กับดาวสุขมันสามารถมีได้มากเท่าที่ตาของเราจะมองหาและมองเห็นแสงของมัน
 
...คิดว่าอ่ะนะ
 
ไปนอนแระ ราตรีสวัสดิ์ค่า ^____^
 
 
 
 

edit @ 31 Jan 2011 03:32:03 by เด็กหญิงวันเสาร์

Comment

Comment:

Tweet